"Ik ben een persoon die te lang en te heftig op stap geweest is, uiteindelijk heeft mij dat twee ernstige problemen opgeleverd; een enorm strafblad en ik heb een alcoholprobleem gecreerd.
In principe ben ik tegen een klinische behandeling voor mijzelf. Jammer genoeg, ik zit hier in het kader van resocialisatie en abstinentie van drank onder een maatregel van justitie. Ik ben een persoon die de gang van zaken positief bekijkt, ik kom er ook achter dat naarmate ik op Triple-Ex verblijf, buiten het feit dat ik beter af ben dan in de gevangenis, mijn vrijheid begin te waarderen.
Er is meer dan gevangenis en drank in dit leven. Dat de zaken op Triple-Ex niet gaan zoals ik dat wil kan frustrerend zijn, maar ik ondervind dat er binnen de regelgeving van Triple-Ex veel mogelijk is. Eigenlijk is alles bespreekbaar te maken wat ik als zeer positief beschouw. Wat ik het meest waardeer van de behandeling is dat je veel ruimte krijgt met betrekking tot je persoonlijke zaken, dat varieert van je schulden op orde krijgen tot en met het bezoeken van een museum om bepaalde kennis op te doen.
De meetmomenten, het zijn er veel gemiddeld 3. Ik ben geen groepsmens, maar is het wel te doen allemaal. Dit programma ervaar ik als zwaar. Het is niet zo dat men gemotiveerd hier naar binnen stroomt. Mijn ervaring is dat de motivatie moet groeien tijdens de behandeling. Dan is de confrontatie met jezelf minder zwaar.
We zijn allemaal anders dus dit is echt mijn persoonlijke ervaring, door niemand opgedrongen. Ook dat stukje respecteert de behandeling."