In de praktijk worden drie termen door elkaar gebruikt als iemand zichzelf snijdt of anderszins schade toebrengt aan zichzelf: zelfverwonding, zelfbeschadiging of (het meest populaire) automutilatie. Er zijn echter belangrijke verschillen die hier beschreven worden.
Zelfverwonding
Zelfverwonding is gedrag waarbij iemand het eigen lichaam pijn of letsel toebrengt. Dit gedrag vindt herhaaldelijk plaats en heeft een lage kans op een dodelijke afloop en wordt gedaan zonder bewuste suïcidale intentie.
Zelfbeschadiging
Zelfbeschadiging gaat verder: hieronder worden ook alle handelingen verstaan die niet direct zichtbare schade aan het lijf toebrengen, zoals een overdosis medicatie innemen of bewust risicovol gedrag opzoeken waarbij de kans op schade aan het lijf zeer groot is.
Automutilatie
De term automutilatie die veel gebruikt wordt, reserveren we liever voor die handelingen die, vaak onder invloed van psychotische episodes, erg mutilerend zijn zoals het amputeren van lichaamsdelen. De term automutilatie is bovendien een medische term, waarmee de oplossing ook lijkt te liggen in de medische hoek.
Bij het gebruik van termen als zelfbeschadiging of zelfverwonding is de link met de gewone mens dichterbij. Dit is vooral van belang omdat ook de oplossing daar ligt: bij degene die zichzelf verwondt.