Ontwrichte behandelrelatie

Ontwrichting is een ernstige verstoring van een behandelsysteem, waardoor de behandeling stagneert. Denk bijvoorbeeld aan patiënten, van wie het gedrag zoveel vragen en discussie oproept in het multidisciplinaire team, dat het team vastloopt in het contact met de patiënt én in het contact met elkaar. Of patiënten die zodanig moeilijk hanteerbaar zijn dat ze binnen ziekenhuizen in een roulatiesysteem terechtkomen. In dergelijke gevallen is sprake van ontwrichting.

Tijdelijke opname in het CIB

Het Centrum Intensieve Behandeling (CIB) neemt tijdelijk patiënten op vanuit andere ggz-instellingen als zij binnen de verwijzende instantie in een ontwrichte behandelsituatie terecht zijn gekomen. Een dergelijke opname kan verschillende doelen hebben.

Behandeling

Tijdens een opname in het CIB kunnen mogelijkheden tot behandeling worden onderzocht en kan behandeling plaatsvinden. Hieronder valt ook het onderzoeken van de mogelijkheden op het gebied van medicatie en de optimale dosering daarvan.

Ontlasting

Soms is het nodig om de afdeling waar de ontwrichting plaatsvindt te ontlasten. Dit kan betekenen dat de patiënt rond wie de ontwrichting is ontstaan tijdelijk wordt opgenomen in het CIB, zodat het team weer op adem kan komen en tijd heeft om te zoeken naar alternatieve begeleidingsvormen.

Diagnostiek

Het CIB kan ondersteuning bieden in de vorm van uitgebreide diagnostiek (second opinion).

Een combinatie van twee of meer van bovengenoemde doelen behoort eveneens tot de mogelijkheden. De duur van een opname wordt voor een groot deel gestuurd door het opnamedoel (de vraag van de verwijzende instelling). De maximale opnameduur in het CIB is een jaar en vier maanden. Het CIB heeft twee afdelingen waar patiënten kunnen worden opgenomen:

  • Op de gesloten afdeling worden patiënten opgenomen die met name een grote externe structuurbehoefte hebben. Het gedrag van deze groep patiënten kenmerkt zich onder andere door acting out, ernstige zelfbeschadiging en/of (be)dreigingen. Vaak is er sprake van een combinatie van verschillende diagnosen. Opvallend bij deze groep is de vaak langdurige psychiatrische voorgeschiedenis, waarbij voorgaande behandelingen onvoldoende resultaat hebben gehad. Op de gesloten afdeling zijn er mogelijkheden voor zowel groepsgerichte bejegening als een meer individuele aanpak.
     
  • Op de afdeling klinische groepstherapie worden patiënten opgenomen met een ernstige persoonlijkheidsstoornis. Vaak komen zij uit een klinische setting waarbinnen zij langdurig zeer onveilig gedrag hebben vertoond. Deze groep patiënten heeft steeds de oplossing voor hun gedrag bij hulpverleners gezocht, die op hun beurt bemerkten dat het behandelaanbod niet leidde tot verbetering van de situatie. De therapie is bedoeld om de patiënt de verantwoordelijkheid voor gedrag en behandeling weer terug te geven. Dit wordt gedaan door niet in te gaan op het symptoomgedrag en de verantwoording voor veiligheid niet over te nemen. Het stimuleren van het competente gedrag van de patiënt vergroot de zelfredzaamheid en het gevoel van eigenwaarde. Het therapeutisch milieu is zo ingericht dat patiënten zich onderling leren verbinden, hun sterke en zwakke kanten leren kennen en deze op constructieve wijze leren hanteren binnen de groep. Binnen een intensief groepsprogramma wordt de gelegenheid geboden om onderliggende problematiek te bespreken en de patiënt alternatieven te laten zoeken voor het destructieve gedrag.