Zelfbeschadiging

"We zien dat snijden, krassen en branden de meest voorkomende vormen van zelfbeschadiging zijn. We schatten dat dit  probleem voorkomt bij 21% van de psychiatrische patiënten." - Nienke Kool-Goudzwaard, verpleegkundig onderzoeker.

In de praktijk worden meerdere termen door elkaar gebruikt als iemand zichzelf snijdt of anderszins schade toebrengt aan zichzelf:

  • Zelfverwonding
  • Zelfverminking
  • Zelfbeschadiging
  • Automutilatie
  • Suïcidepoging

Wat is zelfbeschadiging?

Zelfbeschadiging omvat het verwonden van de eigen huid of het lichaam met letsel tot gevolg, zonder dat je hierbij dood wil. Het is bijvoorbeeld een uitlaatklep voor vervelende gevoelens. Hoeveel mensen met dit probleem kampen is niet exact bekend. Diverse onderzoeken geven aan dat bewust jezelf beschadigen voorkomt bij:

  • Volwassenen 0,1 tot 4%
  • Adolescenten 7 tot 18%
  • Psychiatrische patiënten 5 tot 33%

Suïcide

Meestal heeft zelfbeschadiging niets te maken met suïcidaliteit: mensen die zichzelf beschadigen doen dit meestal niet omdat ze dood willen maar juist omdat ze door willen gaan met leven. Het komt vaak voort uit gevoelens van grote verwarring, eenzaamheid en ondragelijke geestelijke onrust en pijn. Vaak is er sprake van schaamte; het gebeurt veelal in het geheim.